Hoe docenten worden aangemoedigd om zich te ontwikkelen

Docenten praten eenmaal per jaar met de rector over hun persoonlijk ontwikkelingsplan. De rector doet geen lesbezoek maar kan altijd in en uit de klas lopen en doet dat ook.Als je daar als docent geen zin in hebt dan is het ook goed. Er komt nooit iemand achter in de klas zitten om je te beoordelen. Het is uiteraard wel bekend hoe je leerlingen het doen op het examen.Leerlingen kiezen ook een deel van de cursussen zelf, kiezen jouw cursus niet als het niet goed is. De rector heeft een heel sterke positie,want hij is de enige die zich bezighoudt met functioneringsgesprekken. Er zijn verder alleen docenten die zich bezighouden met het wel en wee van de leerlingen,coördinatoren voor een aantal groepen en daarnaast nog counselors die ook een dekanen taak hebben. Docenten schijnen het erg prettig te vinden om dat gesprek met de rector te voeren, maar er is ook een bonus systeem,een goede docent kan eventueel meer geld krijgen als beloning voor extracurricular activiteiten. Dat heeft temaken met het feitdat je als docent altijd hetzelfde aantal uren geeft dus niet een aantal uren inruilt voor een andere taak. Docenten zijn binnen hun klas en zelfs binnen hun sectie heel autonoom, ze doen weinig samen als sectie.Ze gaan hun gang, er wordt vertrouwd op hun professionaliteit.